وقتی ادم و حوا امدند فقط خودشان بودند و خودشان

خوش به حال حوا که کسی نبود ادم را هوایی کند

خوش به حال شیرین کسی را داشت که واسه او می مرد

خوش به حال لیلی که تنها نبود کسی را داشت تا دور را دور به بگوید لیلی دوستت دارم

خوش به حال تو که همه به تو می گویند دوستت دارم ولی دیگر ان زمانه که ادم و حوا تنها

بودند ان زمانی که عشق پاک بود گذشت تازگیا مد شده است عشق خودرا رها کنیم

و بی اعتنا به حرفش ترکش کنیم و بریم

انسان بی رحم نیست تقدیر بی رحم است

هر روز با این حرف خودم را گو می زنم