من گره گشایم .

من دارم بسی غم.

ندارم بسی خوش حالی.

شب سیه به پایان رسد سپید می شود.

اما دل پاییزی من که برگ هایی دارد زرد و نارنجی هم چنان سیه است

این برگ ها دگر شکوفا نخواهند شد و پاییزی خواهم ماند.